+*~*+ครั้งแรกกับการกลับมา+*~*+

ฉันเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่จะเขียนไดอารี่ที่นี่อีกครั้ง

หลังจากที่หายไปนานมาก

ทำให้ฉันคิดถึงที่นี่มาก.............

ต่อจากนี้ ที่นี่จะกลายเป็นที่เติมบุญของฉัน...........

และเป็นที่บอกเล่าเรื่องราวในชีวิตของผู้หญิงคนนึงอย่างฉัน

ฉัน หายใจเพียงครู่เดียว กับพบว่า นี้มันจะสิ้นเดือนแล้วหรอเนี้ย

คงหมดเวลาของฉันแล้วหละมั้ง..............

อยากจะบันทึกเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาของฉัน

ตั้งแต่การได้ไปเข้าค่ายในค่ายธรรมะต่าง ๆ

รวมทั้งการได้นั่งสมาธิทำความดี

ฉันเรียนจบมาตั้งแต่เดือนเมษา นี่ก็จะสิ้นเดือนกรกฏา แล้ว

ฉันยังไม่ได้ทำงานที่ไหนเลย

5 เดือนที่ผ่านมา ฉันได้เรียนรู้อะไรกับการที่อยู่บ้านตามลำพังบ้าง

ฉันได้เรียนรู้หลายอย่างมากมาย

ตั้งแต่เริ่มแรกของการฝึกสมาธิ

ฉันไม่รู้ว่า ฉันหลงมาติดกับดักของสมาธิตั้งแต่เมื่อไหร่

แต่ฉันรู้ว่า ฉันหลงไปอยู่กับมันทุกๆ คืน

จะทุก ๆ เสาร์ ฉันก็ได้ไปปฏิบัติธรรมที่วัด
 
ซึ่งฉันมีความสุขมากที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งที่จะทำความดีเพื่อพระพุทธศาสนา

ฉันกำลังมองหาอยู่ว่า

มีงานไหนบ้างที่พอจะทำให้ฉันทำได้เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา

ฉันยินดีที่จะทำมัน ถึงแม้ใครจะบอกว่ามันเสียเวลาก็ตาม

เวลาฉันแต่ละวันหมดไปกับการที่ได้ฟังธรรมะ

คุยธรรมะกับเพื่อนๆๆ บ้าง

จนบางครั้งคนก็ดูว่าทำไมฉันเป็นคนไร้สาระ สิ้นดีแบบนี้

วันๆ ไม่ทำอะไร

มันจะมีประโยชน์อะไรหละ เมื่อเราปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบแต่ไม่เคยได้ดี

บางครั้งฉันก็เคยนึกท้อใจ

ฉันสังเกตุการเปลี่ยนแปลงของตัวเองมาตลอด

ซึ่ง ฉันรู้ว่า ตัวฉันได้เปลี่ยนไปมาก

ตั้งแต่พบพี่คนนึงชื่อว่าพี่ สมลักษณ์ วันโย

ซึ่งพี่เค้าเป็นคนเปลี่ยนแปลงชีวิตฉันได้เลย

ฉันดีใจมากที่จะได้เล่าเรื่องราวธรรมะให้ใครต่อใครฟัง

บางครั้งความสุขของคนเรา ก็อยู่ตรงที่ว่าแค่ให้คนอื่นมีความสุข

เราก็พลอยสุขใจไปด้วย

ยังจำได้ดีว่าเพื่อนฉันกินยาฆ่าตัวตาย แล้วไม่รู้ว่าฉันหลงตัวเองไหม

ฉันดูแลและอยู่เคียงข้างเธอตลอด

อยากจะให้รู้ว่า ชีวิตเรามีค่ามาก สำหรับการเกิดมาในชาติ ๆ นึง

เพราะไม่รู้เลยว่า อีกนานแค่ไหนเราถึงจะได้เกิดอีก

ดังนั้น วันนี้ฉันจะได้เริ่มบันทึกธรรมะที่ได้ยินได้ฟังมาไว้ที่นี่ทั้งหมด